“БССР — Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка. Утвораная 1 студзеня 1919 году. Адна з чатырох стваральніц Савецкага Саюзу ў 1922 годзе і адна з трох яго ліквідатараў у 1991 годзе. Яе пераемніцай у 1991 годзе стала сувэрэнная Рэспубліка Беларусь.

БССР працягвае жыць у сьвядомасьці сучасных людзей як настальгія па лепшых часах, калі за чалавека думала партыя і дзяржава.

“Партызан — гэта чалавек, які ўдзельнічае ў вайне, якую вядуць узброеныя фармаваньні, што хаваюцца сярод мясцовага насельніцтва, звычайна, на акупаванай ворагамі тэрыторыі. Партызаны пазьбягаюць адкрытых і буйных сутычак з праціўнікамі. Яны разбураюць інфраструктуру праціўніка, выкарысоўваюць супраць яго тэрарыстычныя акцыі.

16 снежня 1981 г. «грамадзянская міліцыя» распачала «пацыфікацыю» страйкуючых працаўнікоў шахты «Manifest Lipcowy».

Жалезныя шчыты, вадамёты, і грузавікі, якімі давяць людзей:

Учора ўвечары ў сядзібе БНФ адбылася прэзэнтацыя дакумэнтальнага фільму “Слуцкі збройны чын”. Яго зьняў рэжысэр Сяргей Ісакаў па сцэнары Уладзімера Халіпа. Навуковым кансультантам фільму быў гісторык Уладзімер Ляхоўскі — аўтар кнігі “Слуцкі збройны чын у дакумэнтах і матэрыялах”.

Семьдесят лет назад здесь была степь. Голая, холодная и безлюдная степь. Сорок градусов жары летом, столько же, но со знаком минус – зимой. В зловещем 1937-м на основании приказа НКВД, здесь появилось Акмолинское спецотделение КарЛАГа, АЛЖИР – Акмолинский лагерь жен изменников родины. В официальных документах и картах ГУЛАГа оно значилось как «26-я точка».

У інтэрнэце зьявіўся мультфільм рэжысёра Яніса Цымэрманіса «Latvietis» («Латыш»). Усяго за дзевяць хвілін аўтар фільму паспрабаваў апісаць усю гісторыю Латвіі ад паганскіх часоў да сёньняшніх дзён. Напэўна, беларусы знойдуць шмат паралелей у гісторыях абедзьвюх дзяржаў. Мультфільм аздоблены добрай самаіроніяй.

Прэм’ерства Ластоўскага было адзначана і падтрымкай антыпольскай беларускай партызанкі, і нотай пра прызнаньне права Літвы на Віленскі край, уручанай ім у 1922 г. старшыні Генуэскай канфэрэнцыі. За гэта Антон Луцкевіч пісьмова называе Ластоўскага «бандытам». Адносіны Ластоўскага з Луцкевічамі ніколі не былі латвымі...

В конце 20-х годов прошлого века из-за непродуманных аграрных реформ СССР стал испытывать проблемы с продовольствием. Повсеместно выстраивались длинные очереди за хлебом. Порой дело доходило до разгрома хлебных лавок, драк в очередях.

Фотаздымкі

Сёння спаўняецца 125 год з дня нараджэння Вацлава Ластоўскага, славутага беларускага грамадскага-палітычнага дзеяча і навукоўца.

Ластоўскі быў актыўным чальцом Беларускае Сацыялістычнае Грамады. У 1909-м ён стаў сакратаром выдаванай у Вільні штотыднёвай беларускай газэты "Наша Ніва".

Чатыры гады таму гісторык Алесь Белы ініцыяваў праект «Наша страва», дзякуючы чаму зьявілася адпаведная рубрыка і ў «Нашай Ніве». Адным з вынікаў праекту мусіла стаць Энцыкляпэдыя беларускай кулінарыі і гастранаміі «Наша ежа», якую мелася выдаваць «Беларуская Энцыкляпэдыя».

Кніга «Гісторыя імпэрскіх адносін: беларусы і рускія» толькі нядаўна выйшла ў сьвет, прытым маленькім тыражом (150 асобнікаў), але пасьпела нарабіць шмат шуму.

Первым известным белорусским террористом был представитель партии эсеров Иван Петрович Пулихов, 27 января 1906 года бросивший бомбу под ноги минскому губернатору Курлову и полицмейстеру Норову, когда они выходили из церкви. Бомба не взорвалась. Пулихов был повешен во дворе Минской тюрьмы. Именем бомбиста названа улица в Минске.

Во время фашисткой оккупации шедевром террора по отношению к

Эльжбета Томашевска (до замужества Радзивилл) провела в Несвижском замке первые 18 лет своей жизни. Замок, который мы привыкли воспринимать как туристический объект, для нее родовое гнездо. Интервью у Эльжбеты Радзивилл взял журналист «КП в Беларуси» Глеб Лободенко.

И князья Радзивиллы - Сиротка, Пане Коханку, Барбара ...

Фотаздымкі

Август 1971г., Гродно, центр города. Сотня молодых людей с плакатами «Руки прочь от длинных волос», «Прекратите террор», «Свободу рок-н-роллу», All you need is Love - колонной идут к Советской площади. Ребята с длинными волосами, одетые в брюки и джинсы-клеш, рубашки в цветочек, некоторые с серьгой в ухе. Хиппи. Впереди парень с петухом на цепочке. На площади их уже ждут…

20 гадоў назад, 3 чэрвеня 1988 г., у штотыднёвіку "Літаратура і мастацтва", упершыню быў надрукаваны артыкул Зянона Пазьняка і Яўгена Шмыгалёва "Курапаты — дарога сьмерці". Пра трагедыю Курапатаў даведаўся ўвесь сьвет.

Чалавек, што зрабіў злачынства і існуе зь ім, злачынец. Ён здольны чыніць зло. Ён падлягае кары.

У размовах пра характар сёньняшняй улады ў Беларусі непазьбежныя пытаньні – адкуль гэтыя людзі паходзяць і з кім у гісторыі сябе атаясамліваюць. Выснова атрымліваецца парадаксальная. Паходзіць большасьць намэнклятуры з тых сем’яў, што пацярпелі ад сталінскіх рэпрэсіяў, а атаясамліваюць яны сябе з тымі, хто гэтыя рэпрэсіі ажыцьцяўляў. Інфармацыя пра рэпрэсаваных па-ранейшаму закрытая ў архівах КГБ, але стакроць глыбей хаваецца тамсама інфармацыя пра тых, хто рэпрэсаваў.

На пажарышчы Райхстагу фотакарэспандэнт лейтэнант Халдзей угаварыў знаёмага папазаваць на даху са сьцягам. Здымак зрабіўся адначасова й сымбалем паразы нацысцкай Нямеччыны, і савецкае перамогі.

8 траўня ў Бэрліне адчынілася вялікая рэтраспэктыўная выстава найбуйнейшага савецкага фотажурналіста ХХ стагодзьдзя Яўгена Халдзея, прымеркаваная да гадавіны заканчэньня вайны.

Фотаздымкі

Паўстанне 1863–1864 гг. у Беларусі было разрозненым, складалася з соцень асобных выступленняў, выбухаў, сутычак. і сапраўдных бітваў. Быў паўстанцкі ўрад, быў генеральны план паўстання, але практычна на тэрыторыі Беларусі існавалі дзесяткі цэнтраў, якія праводзілі сваю палітыку і сваё кіраўніцтва. Гэта адбывалася часткова таму, што паўстанне пачалося раней прызначанага тэрміну і план не мог быць распрацаваны да тонкасцей, часткова таму, што некаторыя сувязі не паспелі наладзіцца або губляліся ў працэсе самога паўстання.

Бэрлін, люты 1920

Леанід Баркоў, кіраўнік беларускай місіі, ідучы адчыняць дзьверы спадзяваўся пабачыць што заўгодна. Месца, дзе было нанятае памяшканьне для місіі, рабілася ўсё больш неспакойным –навакольле пляцу Нолендорф і сама Моцштрасэ паступова ператвараліся ў галоўны асяродак бэрлінскага gay-жыцьця. Розныя дзівосныя пэрсанажы грукалі ў дзьверы ўдзень і ўначы з самымі нечаканымі просьбамі і прапановамі. Што заўгодна, але ня гэта.

Мала што так фальсіфікавалася ў нашай гісторыі, як стварэнне БНР. Цікава, што ў гэтай справе погляды і дзяржаўных ідэолагаў, і некаторых ідэолагаў “ад апазіцыі” дзіўна супадаюць. З чаго бы гэта? Але спачатку аб міфах:

Міф № 1:

“БНР была створана буржуазнымі нацыяналістамі” (у трактоўцы “альтэрнатыўных” ідэолагаў – БНР утварылі нейкія абстрактныя ” патрыёты”, лiтаратрары (!), грамадзкiя дзеячы, палiтыкi…”).